Robert Schumann Kimdir? Hayatı ve Eserleri Nelerdir?

Robert Schumann (Doğumu 1810 — Ölümü 1856)

Yeryüzünde Avrupa’nın Saksonya bölgesi kadar büyük müzisyen yetiştiren şanslı bir kara parçası az görülmüştür. Barok ve klasik çağın simgesi Büyük Kral Friederich II. Bach ve Handerden başlayarak Romantik Çağın simgesi Schumann’a kadar Dünya müzik tarihinde devrimler yaratan, müzik sanat ve bitimine yön veren ünlü besteciler buradan çıkmış sayılabilir. Doğanın esirgemediği cömertlik, boşa gitmemiş, insanlığa unutulmayacak büyük sanat değerleri kazandırmıştır.

Günün birinde müzisyen bir din adamının. oğlu Alexander Schumann, Almanya’da Saksonya’nın Zwickau ilinde kitapçılık yapıyor ve bir basımevi çalıştırıyordu. Her zaman mağazasına gelerek klasik kitaplar satın alan, doktor von Zweitz’ın piyano çalan ve şarkı söyleyen kızı Schnabel ile tanıştı ve evlendi. Bu mutlu evlilikten 4 erkek ve 1 kız çocukları oldu. Bunların en küçüğü Robert Schumann, 3 Haziran 1810 günü Zickau’da gözlerini dünyaya açtı.

1834 de, 24 yaşına geldiğinde ise Schumann, Leipzig’de genç müzisyenleri çevresine topladı ve “Neue Zeitschrift für Musik” (Yeni Müzik Dergisi)ni çıkarmaya başladı. Bu dergi, kötü müziği yererek halkın müzik kültürünü yükseltmeye çalışıyor, gençlere öğütler veriyordu. Yapılan eleştirilerle zamanın bestecilerini uyarıyor ve Alman sanatına büyük değer kazandırıyordu.

Bu devrede aile içinde büyük matemler oldu 1835 de tek kız kardeşi, sinir hastalığından yaşamını yitirdi. Arkasından 1836 da çok sevdiği annesini de yitirmek talihsizliğine uğradı. Bu olaylar, çabuk üzüntü duyan Schumann’in üzerinde büyük etkiler bıraktı. Sağlığı pek sarsıldı. Önlemler alması sayesinde sinir bunalımlarından sakınabildi. Bu acılardan sonra yalnız kalan Schumann’ın kalbinde Clara’ya karşı derin bir sevgi gelişti. 1836 da genç kızın babasından ilk kez, kızıyla evlenmek isteğinde bulunduysa da, ihtiyar öğretmeni, kazancının bir ev idare edecek kadar olmadığını ileri sürerek kızını vermek istemedi. Aslında Schumann’ın sinir sağlığının iyi olmadığını bilerek direniyordu.

Schumann, 10 yıl kadar çoğunlukla hep piyano için yazdı. Sonradan “Lied” (Şarkı) türiyle ilgilendi. Bu türde de dehasını ve yüksek sanat duygusunu parlak nitelikleriyle meydana koydu. Devrin en ünlü şairlerinden şiirler istedi. Rückert, Eirchendorff Heine’den gelen şiirleri bstelemeye koyuldu. Şarkıların piyano eşlikleri bile bir anlam taşıyor ve bir şarkı gibi kulağa hoş geliyordu. Zaten Schubert’ten ayrılan yönü de buydu. Clara Sch., birçok müzik kentlerinde kocasının eserlerini çalmak üzere konser turnelerine çıktı. Schumann, iki küçük kızını kardeşi Karla bırakarak her yere eşiyle birlikte gitti. Konserlerin sonunda halk, Schumann’ı tekrar-tekrar sahneye çağırıyor, coşkuyla alkışlıyordu.

1841 den başlayarak senfoniler, senfon; şiirleri ve salon müziği yazmaya başladı. 1843 de ”Cennet ve Peri” oratoryosunu, 1846 da tek sahneli “Ceneveli” operasını yazdıktan sonra sağlığı birden bozuldu ve çalışmayı bir ara durdurdu. Uzunca bir tedaviden sonra düzeldi. Bu suskunluk devresinde Düsseldorf’da bir müzik müdürlüğü aldı. Fakat, geçirdiği kötü bunalımın anımsamaları kaldı. Bunu dağıtmak için gereğinden çok çalışmaya başladı. Bu da yaramadı, daha çok kötü sonuçlar vermekten kendini kurtaramadı. Bu devrede Schumann’ın çekingen ve konuşmaktan sakınan yaradılışta olmasından doğan engeller vardı. Bunlar O’nun toplumda olan ilişkilerini de bozuyordu.

1349 Aralık ayında bilinçsizlik görüntüleri başladı. Arasıra düzeliyor ve hemen besteler yapıyordu. Bu durum 1853 yılına kadar sürdü. En son eseri, piyano ve orkestra izin op. 134 “Allegro de Concert” dir. 1854 de bir şiddetli bunalımla kendini Almanya’nın Ren nehrine attı. Oradaki sandalcılar tarafından kurtarılarak bir sağlık yurduna kapamak zorunda kalındı. Ne yazık ki, bu kötü hastalığın vakitsiz söndürdüğü Schumann, Bonn yakınındaki Endench’de, 46 yaşındayken, 29 Temmuz 1856 günü gözlerini Dünyaya kapadı. Cenaze töreni, Beethoven’in doğduğu Bonn’da yapıldı.

Robert Schumann, bütün insanlara ruhunda duyduğu müziklerle seslenen  dahi bir Almar, bestecisidir. Gürültülü Dünyanın karışık işlerine dayanamayarak ince kalbi, acı ve üzüntülerle kırıldı. Fakat sanatın gücünde romantik büyüklüğüyle bütünleşti. Zengin düşünceli ve şair ruhlu Schumann, kelimenin tam anlamıyla bir romantikti. Dergideki yazılarında ve eleştirilerinde bile şairdi.

Bestelerine gelince, hepsi de değerli piyano konçertoları, sonatlar, çeşitlemeler, fanteziler, karnaval müziği, kelebekler, senfoniler, odamüziği, uvertürler, paganini kaprisleri etüdü, ses ve piyano için 240 dan çok Lied’ler, sahne müziği, oratoryolar, dini korolar, Koro ve orkestra için senfonik şiirler, bir opera, bir messe, çocuk ve gençler için albümler gibi ölmez yaratılan vardır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.